Τρίτη, 30 Αυγούστου 2011

Αδερφές και αποστάσεις.

Εύηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηη..Όσο θυμάμαι τον εαυτό μου φωνάζω αυτό το όνομα..Με την Εύη, την αδερφή Εύη, έχουμε διαφορά τέσσερα χρόνια,περίπου 12 κιλά, και κανα 6άρι πόντους.Εγώ πιο μεγάλη, πιο γεμάτη, πιο ψηλή.Κατά τα άλλα μοιάζουμε πάρα πολύ και δε μοιάζουμε και καθόλου.
Η Έυη, ή κατ'εμέ Βιβή, είναι ένα παιδί γλυκό χαμογελαστό το οποίο έτυχε να μεγαλώσει με δύο μαμάδες.Την φυσική κι εμένα.Πάντα το έπαιζα μαμά και πάντα ανκατευόμουν στη ζωή της.Είναι σαν μάστιγα αυτό..Τα μεγάλα αδέρφια έχουμε την τάση να θέλουμε να ελέγχουμε τις ζωές των άλλων..Εγώ αυτό το 'χω λίγο εντονότερο..Της χρωστάω όμως όλο αυτό που είμαι σήμερα.Χωρίς την κατσάδα της και χωρίς αυτήν την ίδια θα ήμουν μισή.Ξέρεις ότι μαζί της μπορείς να μαλώσεις για τα πάντα και μετά από ένα δευτερόλεπτο να λύσεις τα πάντα.Ξέρεις ότι μπορεί να σε τσατίσει που ανοίγει το φως όταν γυρίζει αλλά με το που θα το ανοίξει θα πιάσετε την κουβέντα για το πώς πέρασε το βράδυ της.Ξέρεις ότι αν δε σε πάρει μια μέρα τηλέφωνο θα την ψάξεις και φυσικά ισχύει και το αντίστροφο.Ξέρεις ότι δε σ'αγαπάνε πολλοί άνθρωποι έτσι.Το ξέρεις αυτό..καλά..
Όλα αυτά τα αναφέρω γιατί παρατηρώ αδέρφια το τελευταίο διάστημα που είναι σα να μη μεγάλωσαν στην ίδια οικογένεια.Που τρώγονται μεταξύ τους, που μαλώνουν..Και λέω φωναχτά και δυνατά..Αυτά τα παιδιά δεν τα μεγάλωσαν οι ίδιοι γονείς; Αυτά τα παιδιά δεν πήραν την ίδια αγάπη; Τι στο καλό γίνεται; Ποιος μηχανισμός απ'όλους δε λειτούργησε σωστά; Της αδυναμίας, της αγάπης; της αδιαφορίας;
Για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους λοιπόν, εγώ είμαι ευλογημένη που έχω αυτήν την αδερφή και δε θα την άλλαζα ούτε για μια σακούλα σπόρια!
Δεύτερο θέμα που μου μπήκε στο μυαλό με το πέρασμα των ημερών είναι το θέμα της απόστασης και των σχέσεων ή των γάμων.Δυο φίλοι μου λόγω συνθηκών-κακών καιρικών συνθηκών- έχουν μείνει αρκετά μακρυά ο ένας από τον άλλον.Και σπεύδουν οι κακές γλώσσες να πουν..Πώς θα αντέξει η σχέση-γάμος..Πώς θα τα καταφέρετε κλπ κλπ κλπ και κολοκύθια τούμπανα λέω εγώ..
Υπάρχουν ζευγάρια που είναι καθημερινά μαζί και που οι αποστάσεις που έχουν μεταξύ τους δεν καλύπτονται ούτε με concord. Και αντιθέτως υπάρχουν άνθρωποι που ζουν μακριά και ξέρουν ότι είναι για να είναι έτσι.ότι θα κάνουν τα πάντα για να μη χαλάσει, ότι ρε παιδί μου εσένα εκεί σε πήγε η τύχη σου και αυτήν θα την ξεζουμίσεις..μέχρι την τελευταία της σταγόνα.Γιατί εκπτώσεις στη ζωή μας δεν κάνουμε..Θα κάνεις ΕΣΥ;
Καταλήγω λοιπόν ότι ευτυχισμένος είναι αυτός που λαχταράει να κοιμάται με τον άλλον στο ίδιο κρεβάτι και όχι αυτός που κοιμάται στο ίδιο κρεβάτι αλλά παρακαλάει να ξημερώσει για να γλιτώσει τη μουρμούρα.Ευτυχισμένος είναι αυτός που θα οργανώσει ένα ταξίδι για να σε δει και όχι αυτός/η που θα οργανώσει ένα ταξίδι γιατί του έχεις πρήξει τα...(μετά συγχωρήσεως)..
Ευτυχισμένος είναι αυτός που έχει επιλέξει να ζει τη ζωή του έτσι που να σε συμπεριλαμβάνει τόσο που δεν υπάρχει πλέον απόσταση.Ευτυχισμένος είναι αυτός που έχει επιλέξει ΕΣΕΝΑ και που δεν έτυχε.Ευτυχισμένος είσαι κι εσύ τελικά μετά από όλα τα παραπάνω.Τα πάντα έχουν θετικά και αρνητικά.Αλίμονο αν δεν είχαν.Το θέμα είναι πού θα γείρει η ζυγαριά, ή καλύτερα, το θέμα είναι πού θα δώσεις εσύ το βάρος για να γείρει.
Άλλωστε απόσταση λέγεται αυτό που τυχόν υπάρχει μέσα στην καρδιά σου και όχι στα χιλιόμετρα του αυτοκινήτου σου.(χαμόγελο.)

1 σχόλιο: